در سال‌های اخیر، ازدحام پهپادها در بسیاری از حوادث شدید، از جمله اختلال در فرودگاه‌ها، حمله به پایگاه‌های نظامی و حمله به میادین بزرگ نفتی دخیل بوده‌اند. پتانسیل عظیم انبوه هواپیماهای بدون سرنشین در کاربردهای میدان نبرد، قدرت های نظامی در سراسر جهان را بر آن داشته است تا سرمایه گذاری خود را در تحقیق و توسعه افزایش دهند و در تلاش برای گسترش مزیت های نامتقارن خود نسبت به دشمن به منظور جستجوی ابتکار عمل در جنگ های آینده باشند.

انواع تهدیدات ازدحام هواپیماهای بدون سرنشین

طبقه بندی ازدحام پهپادها

بر اساس ویژگی های ازدحام ضد پهپاد، انواع ازدحام پهپادها به سه دسته تقسیم می شوند.

بدون هماهنگی فضا-زمان خودمختار:این نوع از پهپادها قابلیت‌های مستقلی ندارند، به برنامه‌ریزی‌های اولیه متکی هستند و هماهنگی زمانی و مکانی را اتخاذ می‌کنند. این عمدتا بر روی سکوهای هواپیماهای بدون سرنشین چند روتور است. آستانه فنی پایینی دارد. یک نماینده معمولی ازدحام هواپیماهای بدون سرنشین است که به طور گسترده در اجراهای نمایش نور استفاده می شود.

تیم سازی نیمه خودمختار:این نوع ازدحام پهپادها دارای قابلیت های نیمه خودمختار هستند و در حالت «مرد در حلقه» قرار دارند. این عمدتا بر اساس سکوهای هواپیماهای بدون سرنشین همگن/ناهمگن برای گروه بندی و هماهنگی است. آستانه فنی بالایی دارد و در حال حاضر و در چند سال آینده مورد توجه تحقیقات قرار گرفته است.

هماهنگی وظایف کاملاً مستقل:این نوع ازدحام پهپادها دارای قابلیت های کاملا خودمختار هستند و در حالت «مرد خارج از حلقه» قرار دارند. این می تواند وظایف را بدون تکیه بر پیوندهای ارتباطی برای دستیابی به شناسایی و حمله مستقل هماهنگ کند. این بالاترین شکل استقلال برای ازدحام هواپیماهای بدون سرنشین است و دارای موانع فنی بسیار بالایی است. بر اساس سطوح تکنولوژیکی فعلی، دستیابی به آن در کوتاه مدت دشوار خواهد بود.

تجزیه و تحلیل امکان سنجی فناوری مقابله با ازدحام پهپادها

با توجه به ویژگی‌های تاکتیکی و نقاط ضعف ازدحام پهپادها، ما فناوری‌هایی را با ضد اثربخشی پایین حذف کردیم و به طور خاص یک سیستم فن‌آوری ضد پهپاد موثر را تحلیل کردیم.

تداخل پیوند

1. تداخل و فریب پیوند اتهام

(1) تداخل سرکوب کننده. این روش اصلی تداخل در لینک فرمان و کنترل است. فناوری نسبتاً بالغ است، هزینه کم است، عملکرد سیستم ساده است و اثر تداخل قابل توجه است. معماری خوشه ای شبکه خودسازمانده دارای درجه مشخصی از خودترمیمی شبکه است. تجهیزات تداخل باید شرایط تداخل فرکانس وسیع، توان بالا و همه جهته را داشته باشند. تداخل دشوار است و تأثیر زیادی بر تجهیزات فرکانس استفاده کننده اطراف دارد. آسیب جانبی وجود دارد و باید با احتیاط استفاده شود.

(2) حصار الکترونیکی

این روشی است که برای جلوگیری از ورود پهپادها به یک منطقه خاص انجام می شود. از نظر فنی ساده و کم هزینه است و از مزایای عملکرد بدون سرنشین و انعطاف پذیری بالا برخوردار است. می توان از آن به عنوان یک اقدام مهم حفاظتی ترمینال استفاده کرد.

(3) تداخل سیگنال را کنترل کنید. این نوع روش را می توان به دو نوع تقسیم کرد.

اولین مورد ربودن لینک ارتباطی است که شامل نظارت طولانی مدت، تجزیه و تحلیل و رمزگشایی پارامترهای کلیدی پیوند داده ارتباطی پهپادهای هدف غیرهمکار، مانند باند فرکانس کاری، پروتکل و رمزگذاری، و ارسال دستورات کنترل نادرست به پهپادها برای اجرای کنترل فریبنده است. دوم تداخل ردیابی فورواردینگ است، یعنی هنگامی که سیگنال پیوند فرمان دشمن شناسایی شد، به سرعت در همان فرکانس یا با تاخیر ارسال می شود. همچنین می تواند با تغییر تصادفی کدگذاری سیگنال، مانند تغییر یکی از کدهای باینری، عملیات میدان جنگ خود را مختل کند.

2. پارازیت و فریب لینک ناوبری

بر خلاف یک پهپاد منفرد، یک خوشه پهپاد به دلیل عملکردهای توزیع شده خود می تواند از دو یا چند روش ناوبری ترکیبی مانند GPS، BDS، Galileo و GLONASS استفاده کند.

در شرایط زیر، تداخل و فریب لینک ناوبری موثر نیست: ① ناوبری کد نظامی GPS استفاده می شود، و فریب ناوبری بی اثر است. ② سیستم های ناوبری اینرسی با دقت بالا (INS) یا ژیروسکوپ های لیزری و سایر تجهیزات ناوبری در داخل خوشه هواپیماهای بدون سرنشین وجود دارد. هنگامی که ناوبری تداخل پیدا می کند یا خطای فریب ناوبری از آستانه INS فراتر می رود، به حالت ناوبری اینرسی خالص تغییر می کند و تداخل پیوند ناوبری و روش های فریب را بی اثر می کند.

حفاظت جامع

به طور کلی، مقابله با خوشه های هواپیماهای بدون سرنشین دشوار است و هیچ سیستم مقابله ای وجود ندارد که بتواند به رهگیری 100 درصدی دست یابد. برای اهداف اصلی مهم، اصل اقدام متقابل باید بر اساس حفاظت باشد. در حال حاضر، حفاظت از نقاط کلیدی روزانه بیشتر بر روی حفاظت هواپیمای دو بعدی متمرکز شده است، که فاقد اقدامات حفاظتی در برابر تهدیدات هوایی است. حفاظت سه بعدی از نقاط ضعف کلیدی باید تقویت شود تا قابلیت های ضد تخریب کلی بهبود یابد.

اقدامات متقابل فعال

تحت شیوه تفکر سنتی پدافند غیرعامل، عملیات ازدحام ضد پهپاد مشکلاتی مانند آگاهی موقعیتی با تاخیر، برد دفاع محدود و حرکت محدود تجهیزات مقابله ای دارد. فن آوری ازدحام ضد پهپاد مبتنی بر پلت فرم های پهپاد دارای مزایای دفاع فعال، هماهنگی هوا و زمین، استقرار انعطاف پذیر، تحرک قوی، و دقت و کارایی است.

به طور کلی، توسعه فناوری مقابله با ازدحام پهپادهای موجود از توسعه فناوری ازدحام پهپاد عقب مانده است. در مواجهه با تهدید فزاینده فزاینده ازدحام پهپادها، ما باید خود را بر اساس فناوری مقابله با ازدحام پهپادهای موجود قرار دهیم، به عملیات مشترک و عملیات سیستمی به عنوان پیشرفت‌ها پایبند باشیم و بر اساس نیازهای گروه‌های ضد پهپاد هدایت شویم. ما باید شناسایی و هشدار اولیه، رهگیری مشترک، اقدامات متقابل شبکه ای و الکترونیکی و عملیات دفاعی همه جانبه را با دقت برنامه ریزی کنیم و از مزایای سیستم برای جبران کاستی های فناوری های موجود استفاده کنیم.